រឿង The Wizard of Oz បានបង្ហាញឱ្យឃើញទាំងផ្លូវឥដ្ឋពណ៌លឿង និងវាលផ្កាអាភៀនដ៏មានពណ៌ស្រស់ឆើតឆាយគ្មានទីបញ្ចប់។ នៅក្នុងពិភពពិត ទឹកដី Oz អាចជា Ha Giang។ អ្នកឃើញទេ Ha Giang មានផ្លូវសុភមង្គល (Happiness Road) និងវាលផ្កា buckwheat ពណ៌ស ផ្កាឈូក និងក្រហមក្រម៉ៅដ៏ខៀវស្រងាត់។ ហើយដូចទៅនឹងរឿង The Wizard of Oz ដែរ ភាពសម្បូរបែបនៃផ្កា buckwheat របស់ Ha Giang គឺមានភាពអាថ៌កំបាំង និងពោរពេញដោយរឿងព្រេងនិទាន មិនចាញ់ទីក្រុង Emerald នៅក្នុងសៀវភៅបុរាណរបស់លោក L. Frank Baum ឡើយ។

ផ្កា Buckwheat បានក្លាយជានិមិត្តរូបតំណាងឱ្យ Ha Giang។ ភ្ញៀវទេសចរនាំគ្នាសម្រុកទៅកាន់ខេត្តភាគខាងជើងដ៏ដាច់ស្រយាលនៃប្រទេសវៀតណាម (ក្បែរព្រំដែនប្រទេសចិន) នៅចុងរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ ដើម្បីទស្សនាដោយក្តីស្ញប់ស្ញែង ថតរូប និងអបអរសាទរសម្រស់ផ្កា buckwheat ទាំងនេះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ផ្កា buckwheat មិនមែនគ្រាន់តែជានិមិត្តរូបនៃ Ha Giang ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាអ្នកជួយសង្គ្រោះ និងជាប្រភពអាហារូបត្ថម្ភរបស់អ្នកភូមិផងដែរ។

តាមរឿងព្រេងនិទាន ទេវតាស្រូវ និងពោតបានដាំគ្រាប់ពូជ buckwheat ដំបូងគេនៅក្នុងជ្រលងភ្នំដ៏ដាច់ស្រយាលមួយ សម្រាប់ជាការកម្សាន្តផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។ ប៉ុន្តែមានពេលមួយ វាលស្រែ និងចម្ការពោតបានខូចខាត ហើយប្រជាជននៅក្នុងតំបន់បានជួបប្រទះនឹងគ្រោះទុរភិក្ស។ ដើម្បីសង្គ្រោះជីវិត អ្នកភូមិបានបំបែកគ្នាធ្វើដំណើរទៅរកអាហារ និងជីវជាតិចិញ្ចឹមរៀងៗខ្លួន។ ថ្ងៃមួយ ក្រុមអ្នករុករកបានធុំក្លិនក្រអូបឈ្ងុយឈ្ងប់មួយ។ ដោយដើរតាមក្លិននោះ ពួកគេបានប្រទះឃើញជ្រលងភ្នំមួយ និងវាលផ្កាពណ៌សលាយផ្កាឈូកដ៏ធំល្វឹងល្វើយ ដែលជាផ្កានៃសេចក្តីសង្ឃឹម។

ពេលពិនិត្យមើលឱ្យកាន់តែជិត អ្នករុករកបានរកឃើញគ្រាប់ពូជដែលលាក់ខ្លួននៅក្រោមស្រទាប់ផ្កា។ គ្រាប់ពូជទាំងនោះត្រូវបានប្រមូល និងយកទៅចម្អិន ហើយគ្រប់គ្នាមានក្តីរំភើបយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដែលពួកគេបានរកឃើញអាហារដ៏មានឱជារសជំនួសឱ្យស្រូវ និងពោត។ គ្រាប់ពូជពីផ្កា buckwheat ដែលមានក្លិនក្រអូបប្រហើរនេះ បានក្លាយជាអាហារចម្បងរបស់ពួកគេ។

នៅចុងខែកញ្ញា ផ្កាពណ៌សចាប់ផ្តើមរីកស្គុះស្កាយជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ នៅពេលខែតុលាកន្លងផុតចូលដល់ខែវិច្ឆិកា ផ្កាទាំងនោះក៏ប្តូរទៅជាពណ៌ផ្កាឈូក។ លុះដល់ចុងខែធ្នូ ពួកវាក្លាយជាពណ៌ក្រហមក្រម៉ៅយ៉ាងស្រស់ឆើតឆាយ។  

សូមស្រមៃគិតអំពីវាលផ្កា buckwheat ដែលផ្លាស់ប្តូរពណ៌ដ៏ធំល្វឹងល្វើយជិត ១,០០០ អេកឺ (acres)។ ហើយខណៈពេលដែលទិដ្ឋភាពដ៏អស្ចារ្យនេះត្រូវបានបង្ហាញពេញលេញចាប់ពីខែតុលាដល់ខែធ្នូ ក៏មានពិធីបុណ្យប្រចាំឆ្នាំមួយដែលជាធម្មតាប្រារព្ធឡើងនៅពាក់កណ្តាលទៅចុងខែវិច្ឆិកាផងដែរ។

ពិធីបុណ្យនេះ (នៅក្នុងស្រុក Dong Van) ធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចរជក់ចិត្តនឹងការបង្ហាញវប្បធម៌របស់ជនជាតិភាគតិចក្នុងតំបន់ (ជនជាតិ Hmong, Tay, Dao, Nung, Chechens និង Cao Lan)។ មានសិល្បៈ ការសម្តែង សិប្បកម្ម និងម្ហូបអាហារ (រួមមាន នំបញ្ចុក buckwheat, បបរ, មី, នំខេក និងសូម្បីតែស្រា)។ ដើរកម្សាន្តតាមដងផ្លូវផ្ការីកនៅលើវិថីបុរាណ Dong Van ឬចូលរួមរត់ម៉ារ៉ាតុង “រត់លើផ្លូវសុភមង្គល” (Running on Happiness Road)។ ថែមទាំងមានការប្រណាំងទូកកាយ៉ាក់ និងក្តារបន្ទះក្តារអុំ (paddle-board) នៅលើទន្លេ Nho Que ទៀតផង។

និយាយអំពីផ្លូវសុភមង្គល (Happiness Road) ប្រវត្តិរបស់វាគឺមានភាពសម្បូរបែបមិនចាញ់ប្រវត្តិនៃផ្កា buckwheat នោះឡើយ។ មុនពេលមានផ្លូវនេះ Ha Giang គឺជាកន្លែងដាច់ស្រយាល និងពិបាកទៅដល់ខ្លាំងណាស់ រហូតដល់វាស្ទើរតែគ្មាននរណាស្គាល់ឡើយ។ ការស្ថាបនាផ្លូវនេះបានចាប់ផ្តើមនៅចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៥០។ អ្នកស្ម័គ្រចិត្ត និងកម្មករមកពីក្រុមជនជាតិភាគតិចជាច្រើនបានរួមដៃគ្នាបង្កើតផ្លូវដ៏បត់បែនកាត់តាមភូមិសាស្ត្រភ្នំ និងព្រៃក្រាស់ដ៏លំបាក។ វាបានចំណាយពេលជាងប្រាំពីរឆ្នាំដើម្បីបញ្ចប់ការសាងសង់ផ្លូវសុភមង្គលនេះ។ វាត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថា ផ្លូវសុភមង្គល ក្នុងនាមជាក្តីសង្ឃឹមនៃភាពសម្បូរបែបដែលផ្លូវដ៏សំខាន់នេះនឹងនាំមកជូន Ha Giang។

Ha Giang គឺជាទីពេញចិត្តរបស់អ្នកដើរកម្សាន្តព្រៃ (trekkers) ដោយមានតំបន់ព្រៃដ៏ធំល្វឹងល្វើយ ភ្នំថ្មក្រានីត រូងភ្នំ ទន្លេ ជ្រលងភ្នំ ព្រៃក្រាស់ ជ្រលងថ្មចោទល្វឹងល្វើយ ភូមិករតូចៗ និងជាការពិតណាស់ វាលផ្កា buckwheat ដ៏ធំធេងល្វឹងល្វើយដាច់កន្ទុយភ្នែក។

ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចចូលរួមពិធីបុណ្យនេះបានទេ កុំបារម្ភអី ព្រោះពេញមួយរដូវផ្ការីក buckwheat គឺជាការអបអរសាទរនៃទស្សនីយភាព និងក្លិនក្រអូបប្រហើរ ជាមួយនឹងវប្បធម៌ជុំវិញខ្លួនដ៏រស់រវើក និងស្រស់បំព្រង។

នេះគឺជាទីតាំងដែលណែនាំមួយចំនួនដើម្បីទស្សនាទិដ្ឋភាពរីកស្គុះស្កាយនៃផ្កា buckwheat៖ 

Thach Son Than ស្ថិតនៅក្នុងខ្ពង់រាប Dong Van Karst ដែលជាឧទ្យានភូមិសាស្ត្រសកលរបស់អង្គការ UNESCO (UNESCO Global Geopark)។ ផ្កាទាំងនោះដុះតាមដងផ្លូវបត់បែន និងផ្តល់នូវទិដ្ឋភាពវាលស្រែថ្នាក់ៗដែលពោរពេញដោយផ្ការីកស្គុះស្កាយ លាយឡំជាមួយរូបសំណាកថ្មធម្មជាតិដែលមានអាយុកាលរាប់លានឆ្នាំ។

ភូមិ Lung Cam ស្ថិតនៅក្នុងជ្រលងភ្នំ Sung La ដ៏ស្រស់ស្អាត (ចម្ងាយ ២៥ គីឡូម៉ែត្រភាគខាងលិចនៃ Dong Van)។ នេះគឺជាកន្លែងដែលអ្នកនឹងរកឃើញផ្កា buckwheat រីកស្គុះស្កាយច្រើនបំផុត។ នៅក្នុងភូមិ Lung Cam អ្នកអាចទៅទស្សនាផ្ទះរបស់ Pao ដែលជាការបំផុសគំនិតសម្រាប់ខ្សែភាពយន្តបុរាណ៖ រឿង Story of Pao។ ក្រុមជនជាតិភាគតិចចំនួនបីរួមរស់ជាមួយគ្នានៅក្នុងភូមិដ៏ចំណាស់នេះ។

^{ប្រភព៖ អ៊ីនធឺណិត}

នៅកម្ពស់ ១,៥០០ ម៉ែត្រ ច្រកភ្នំ Ma Pi Leng (ឬហៅម្យ៉ាងទៀតថា ផ្លូវសុភមង្គល) មើលទៅហាក់បីដូចជាខ្សែបត់បែនរាងអក្សរ “S” ឥតដាច់ ដែលជាក្តីស្រមៃរបស់អ្នកជិះម៉ូតូ/អ្នកដើរព្រៃ ជាមួយនឹងទិដ្ឋភាពដ៏ស្រស់ស្អាតឥតខ្ចោះ។ វាលផ្កាត្រីកោណត្រូវបានដាំដុះនៅចន្លោះជួរភ្នំទាំងពីរ ដែលផ្តល់នូវទិដ្ឋភាពដ៏អស្ចារ្យគួរឱ្យគយគន់។

ការធ្វើដំណើរទៅកាន់ Ha Giang គឺជាផ្នែកមួយនៃការផ្សងព្រេង។ អាកាសយានដ្ឋានដែលនៅជិតបំផុតគឺនៅទីក្រុងហាណូយ។ រថយន្តក្រុងគឺជាមធ្យោបាយធ្វើដំណើរដែលត្រូវបានណែនាំ (ការធ្វើដំណើររយៈពេល ៦ ម៉ោង ដោយមានរថយន្តក្រុងរត់ជាច្រើនដងក្នុងមួយថ្ងៃ)។ អ្នកធ្វើដំណើរជាច្រើនចូលចិត្តជួលម៉ូតូ ឬរថយន្ត ខណៈពេលដែលអ្នកធ្វើដំណើរដែលចូលចិត្តការផ្សងព្រេងពិតប្រាកដមួយចំនួនជ្រើសរើសយកកង់។ 

មានគេនិយាយថា ទិដ្ឋភាពពីលើកំពូលឈើគឺពិសេស ពីព្រោះអ្នកត្រូវតែឡើងដើមឈើនោះដើម្បីបានឃើញវា។ Ha Giang ក៏ដូច្នោះដែរ។ វាទាមទារការខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីទទួលបានមកវិញនូវផលផ្លែផ្កា។ Ha Giang គឺជាត្បូងពេជ្រមិនទាន់ច្នៃដ៏ពិតប្រាកដ។ ជាទឹកដីដ៏អាថ៌កំបាំងនិងគួរឱ្យទាក់ទាញ ដែលត្រូវបានគ្របដណ្តប់ទៅដោយសម្រស់ផ្កាត្រីកោណដែលកំពុងរីកស្គុះស្គាយក្នុងរយៈពេលបីខែ...